Προσεγγίζοντας με ρεαλισμό την επιχειρούμενη αναδιάρθρωση στο ποδόσφαιρο γυναικών

Στην επιχειρούμενη αναδιάρθρωση του ποδοσφαίρου Γυναικών λόγω της πρόωρης παύσης των πρωταθλημάτων,

συνεπεία της πρόσφατης πανδημίας, υπάρχουν έντονες αντιδράσεις – αντιθέσεις.

Όχι οπωσδήποτε καθολικές, ωστόσο σκληρές που μιλούν για οπισθοδρόμηση του αθλήματος απότοπος της πρωτοφανούς μεθόδευσης της ΕΠΟ με τη συμμετοχή 22 ομάδων σε 2 ομάδες της Α’ Εθνικής και που εκφράζονται πρωτίστως από ανθρώπους με καθοριστική συμβολή στο ποδοσφαιρικό γίγνεσθαι.

Βλέποντας τα πράγματα ψυχραιμότερα διαπιστώνουμε τα αυτονόητα:

  1. Η επικείμενη αναδιάρθρωση θα έχει ισχύ μόλις ενός έτους.
  2. Αποδίδεται σχετική δικαιοσύνη αφού με την πρόωρη λήξη και των πρωταθλημάτων της Β’ Εθνικής οι προπορευόμενες ομάδες των 4 ομίλων δεν μπόρεσαν να κυνηγήσουν τους στόχους τους, υλοποιώντας ενδεχομένως το όνειρο της Α’ Εθνικής
  3. Οι μετακινήσεις των σωματείων λόγω των κατά κανόνα μικρότερών αποστάσεων θα είναι λιγότερο κοστοβόρες.

Όμως, η πιθανότητα σκορ της τάξεως 8-0 10-0 12-0 να προσλάβουν διαστάσεις επιδημίας…καθ’ ότι το επίπεδο συναγωνισμού θα είναι μάλλον αμφίβολο, ασφαλώς είναι ένα θέμα (πότε οι προσφερόμενες λύσεις ήταν ιδανικές?) αλλά μην ξεχνάμε ότι το ποδόσφαιρο γυναικών είναι και παραμένει ερασιτεχνικό, με πρωτεύον μέλημα των συμμετεχόντων να μην…παίρνουν δρόμο στα δύσκολα, αντιμετωπίζοντας υπεύθυνα και ώριμα τις προκλήσεις.

Στο σημείο αυτό επιτρέψτε μου να θυμίσω τη ρεαλιστική συνάμα έγκυρη τοποθέτηση του κ. Λουλέ ενός προπονητή που σέβομαι απερίφραστα για το ήθος και την επιστημονική του επάρκεια, σε συνέντευξή του ένα χρόνο πριν τον Ιούνιο του 2019 στα Τρίκαλα Sportiva «…..Η λογική μας είναι διαφορετική. Είναι παιδιά, είναι ερασιτέχνες, πρώτα τις δουλειές τους οι μεγαλύτερες, τα μαθήματά τους οι μικρότερες και σε δεύτερη μοίρα όλα τ’ άλλα σε ένα σχεδιασμό ο οποίος δεν θα είναι πιεστικός ώστε να τους βγάζει από τις προτεραιότητές τους…».

Φθάνοντας στο δια ταύτα απορώ για τη σπουδή με την οποία ορισμένοι εκφράζονται διατυπώνοντας ενστάσεις – διαμαρτυρίες στην αναγκαία και αυτονόητη αναδιάρθρωση, όταν στο παρελθόν σε απολύτως αναγκαίες, εξίσου αυτονόητες καταστάσεις που χρήζανε παρεμβάσεως, εκείνοι είτε κώφευσαν, είτε λοξοδρόμησαν, είτε οι αντιδράσεις τους ήταν επιπόλαιες – χλιαρές – μονοδιάστατες – ανούσιες.Π.Χ.

  1. Η διεξαγωγή του κυπέλλου τις χρονιές 2013-2014-2015 σε γήπεδο χωριού απέχοντας 7km από το Εθνικό Στάδιο Κατερίνης, στερώντας τη δυνατότητα προσέλευσης πολλαπλάσιου πλήθους φιλάθλων.
  2. Η διεξαγωγή του κυπέλλου, τη χρονιά 2016 στο γήπεδο της ΕΠΣ Εύβοιας και όχι στο Δημοτικό Στάδιο Χαλκίδας ( πολλαπλάσιας χωρητικότητας).
  3. Η διεξαγωγή του κυπέλλου, τη χρονιά 2017 σε γηπεδάκι κωμοπόλεως της Βοιωτίας και όχι στο Δημοτικό Στάδιο Λιβαδειάς (επίσης πολλαπλάσιας χωρητικότητας).
  4. Η μη διεξαγωγή του ίδιου θεσμού σε επίπεδο γυναικών τα τελευταία 3 χρόνια.
  5. Η έλλειψη ζωντανής μετάδοσης ορισμένων έστω ποδοσφαιρικών μετρήσεων τα τελευταία 7 χρόνια μερίμνα της ομοσπονδίας και ενώ ετησίως η ΕΠΟ διακινεί πακτωλό εκατομμυρίων Euro. Να μιας πρώτης τάξεως ευκαιρία για διαφήμιση της προσπάθειας των κοριτσιών ( εκτός κι αν υπάρχει λόγος εσωστρέφειας…) και πολλά άλλα. Επιμύθιο : Αγαπητοί φίλοι επιβάλλεται απ’ όλους μας η άσκηση εμπεριστατωμένης κριτικής, χωρίς μονοδιάστατη ή επιλεκτική έκφανση και έκφραση, χωρίς μονολιθική ή εγωιστική προσέγγιση – έτσι κι αλλιώς αλλότρια προς την ερασιτεχνική ιδεολογία.

Μόνο αν μονιάσουμε αγωνιζόμενοι ομοθύμως υπέρ της σταθερής προόδου του ποδοσφαίρου γυναικών μπορούμε να την υλοποιήσουμε ή έστω να ελπίζουμε ότι θα τα καταφέρουμε.

 

Κατσάρας Γ. Ιωάννης
Ιατρός των Ελπίδων Καρδίτσας
Mental Coach
 
Pin It
  • +30 697 227 1290
  • Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.
  • Privacy Policy
Tell your friends!